شعر طنز کردی
سهره خؤشي ژنان
ئـهرث دايـكـم، خـؤشكهكـهم، تؤغا كثيه مردووه؟
نـوور لـه قـهبـري ببارث، كــؤچي دوايي كردووه؟
دهصثـن دوثنـث ئـهم وهختـه، ئيستـي قهلبـي گـرتووه
پشتـه و قـهفـار كـهوتـوه، بـهصاي ئـثــوهي بــردووه
لـه گـهذهكـي ئـهولايـه، كـوتيـان هيـچتــان نـهماوه
كـهمثــكـي دي كه بــرؤن، دهروازهيـــهكـي شــكـاوه
خودا بؤ خؤي دهزانث،كه ئهو خودا لث خؤش بووه
لـه عـومـراتـي بـابيـشمـان قـهت قـهت نهمان ناسيوه
نــه جـووه، نـه هـهرمـهنـي، نـه تليــاكـي، نه مهستـه
ئـهويـش وهك ئهمـن و ئهتـؤ، به خوا قيبله پهرهسته
فـاتيـحاي بـؤ دهخوثنين، كهمثـكي بؤ دهكهين شين
چ بكهيـن دصمان زؤر تهنگه، خـهمي ههصدهوهرثنين
لـه كـووچهي خـؤمانهوه هـهر كـهسثكمان كه ديوه
مـاصي سـاحـهب مـردوومـان، بـه وردي لث پرسيـوه
كـهصـهبــابـي بــهيــــانـي، بـهر لـهوهي كـه بخوثنـث
مـن لهگـهص داده فـاتـم، كـردمـان نوثــژي سبهينث
لـه وهختـهوه لـه سـهر پثيـن، ئهسصهن مهنزوورمان نيه
ئـهوهي كـه ئثستـاش دهچيـن، دهههم سهره خؤشييه
ههر جگه له سهره خؤشي دهكهين پيادهرهوي
چهوري و ئووره دادهنثين له ههوراز و له نهوي
له سـهر رثگـاي خؤمان، تهناكؤذاكان دهچين
وهختـث دهگـهرثينهوه، سـهوزي بؤ ترشيات دهكذين
تـازه بـوو به رؤژئــاوا، ســهره خـؤشيــش نـهمــاوه
چ بكـهين خـودا عـافووي كا، بذوا لهوهش بهو لاوه
لــه كـهيـهوه دهگـهذثيـن، هثــزي ئـهژنــؤم نهمــاوه
چ بكهم وهخته فجووق كهم، دصم يهكجـار گيــراوه
ئـهمــن دهكهم دؤعــايــه، تثكــذا بـصثيـن ئيشــهصصا
تثــر زگــي خـؤيــان نهخـؤن، يا خوا مثردي بهذهصصا
وهختـي دهوصـهمـهنـد دهبـن، جؤرث بؤمان دهخوثنن
يـا كـونـث پيــاو دهكـوژن، يـا ژنمـان به سـهر دثنن
سید یاسن قریشی